Өвдөгний дунд шатны остеоартриттай өвчтөнүүдэд өөрийнх нь өөхөн эдээс ялган авсан эсийн бүрэлдэхүүнийг тарьж, нэг жил ажиглахад артроскопийн эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийнхээс остеоартрит даамжирсан хувь бага байсныг судалгаагаар тогтоожээ.
Эмчилгээ хийснээс хойш 6 болон 12 сарын дараах өвдөлтийн түвшин ч тарилгын эмчилгээний бүлэгт бага байв.
Гэхдээ энэ нь өмнө нь эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийн бүртгэлийг харьцуулсан судалгаа тул зөвхөн уг үр дүнд үндэслэн тарилга остеоартритын явцыг удаашруулсан гэж баттай дүгнэх боломжгүй.
БНСУ-ын Эрүүл мэнд, нийгмийн хамгааллын яамнаас үе мөчний төрөлжсөн эмнэлгээр магадлан итгэмжилсэн Ёнсэ Саранг эмнэлэг дунд зэргийн өвдөгний остеоартриттай өвчтөнүүдэд өөрийн өөхөн эдээс гарган авсан стромын судасны фракцын (SVF·Stromal Vascular Fraction) тарилга хийж, 12 сарын явцыг артроскопийн эмчилгээний бүлэгтэй харьцуулахад ийм үр дүн гарсныг 10-ны өдөр мэдээлэв.
441 өвчтөнөөс нөхцөл ойролцоо 108 хүнийг харьцуулав
Судалгааны баг 2022 оны 4 дүгээр сараас 2025 оны 6 дугаар сарын хооронд эмчилгээ хийлгэсэн хүмүүсээс судалгааны шалгуур хангасан 441 өвчтөнийг сонгожээ. Үүнээс артроскопийн эмчилгээний бүлэгт 217, SVF тарилгын бүлэгт 224 хүн багтсан байна.
Оролцогчид өвдөгний остеоартритыг рентген зургаар үнэлдэг Келлгрен-Лоуренсийн (K-L) зэрэглэлийн 2-3 дугаар шатанд хамаарч байв.
K-L зэрэглэл нь үе хоорондын зай нарийссан байдал, ясны өөрчлөлт зэрэгт үндэслэн остеоартритыг 0-4 дүгээр шатанд ангилдаг. Тоо өндөр байх тусам остеоартрит хүндэрснийг илэрхийлнэ.
Хоёр төрлийн эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийн нас, биеийн жин, эмчилгээний өмнөх остеоартритын хүндрэлийн зэрэг ялгаатай бол эмчилгээний дараах үр дүнд нөлөөлөх боломжтой.
Ийм ялгааг багасгахын тулд судалгааны баг нас, хүйс, биеийн жингийн индекс (BMI), K-L зэрэглэл, эмчилгээний өмнөх өвдөлтийн түвшин зэрэг үзүүлэлтэд тулгуурлан пропенсити оноогоор хослуулах (PSM) аргыг ашиглажээ. Энэ нь нөхцөл ойролцоо өвчтөнүүдийг хослуулан харьцуулдаг статистикийн арга юм.
Ингэснээр артроскопийн бүлгийн 54, SVF бүлгийн 54 буюу нийт 108 өвчтөнийг эцсийн шинжилгээнд хамруулсан байна.
3 сар хүртэл ойролцоо⋯ 6 дахь сараас өвдөлтийн ялгаа гарав
Өвдөлтийг өвчтөнд мэдрэгдэж буй түвшнийг тоогоор илэрхийлдэг харааны аналог шкалаар (VAS) хэмжжээ. Оноо өндөр байх тусам өвдөлт хүчтэй гэсэн үг.
Эмчилгээ хийснээс хойших эхний 3 сарын хугацаанд хоёр бүлгийн өвдөлт буурсан бөгөөд бүлгүүдийн хооронд тодорхой ялгаа байгаагүй.
Харин 6 дахь сараас ялгаа гарч эхэлжээ. Өвдөлтийн дундаж оноо артроскопийн бүлэгт 2.8, SVF бүлэгт 2.5 байв.
12 сарын дараа артроскопийн бүлгийн оноо 3.5, SVF бүлгийнх 2.9 байлаа. Судалгааны багийн тайлбарласнаар 6 болон 12 сарын аль алинд SVF бүлгийн өвдөлтийн оноо статистикийн ач холбогдол бүхий хэмжээгээр бага байжээ.
1 жилийн дараа остеоартрит даамжирсан хувь 31.5% ба 3.7%
Остеоартритын даамжралын түвшинд бүр ч их ялгаа гарчээ.
Судалгааны баг эмчилгээ хийснээс хойших 12 сарын хугацаанд K-L зэрэглэл нэг буюу түүнээс олон шатаар нэмэгдсэн тохиолдлыг остеоартрит даамжирсан гэж тодорхойлжээ.
Артроскопийн бүлгийн 54 өвчтөний 17 буюу 31.5%-д остеоартрит даамжирсан байна. Харин SVF бүлгийн 54 өвчтөний 2 буюу 3.7%-д ийм өөрчлөлт ажиглагджээ.
Мөн өвдөгний үеийг бүрэн хиймэл үеэр солих мэс засал хийлгэх шаардлагатай болсон өвчтөн артроскопийн бүлэгт 4 байсан бол SVF бүлэгт нэг ч байгаагүй.
Гэхдээ хиймэл үе суулгах мэс засал хийлгэсэн өвчтөний тоо цөөн байсан тул зөвхөн энэ үр дүнд үндэслэн SVF эмчилгээ хиймэл үе суулгах мэс заслын эрсдэлийг бууруулдаг гэж үзэхэд учир дутагдалтай.
Энэ нь зөвхөн нэг төрлийн үүдэл эс тарьдаг эмчилгээ биш
SVF нь өвчтөний өөрийн өөхөн эдээс ялган авсан олон төрлийн эсийн бүрэлдэхүүнийг ашигладаг эмчилгээ юм.
Үүнийг үүдэл эсийн эмчилгээтэй хамт түгээмэл дурддаг ч зөвхөн нэг төрлийн өөхөн эдийн гаралтай үүдэл эсийг ялган авч хэрэглэдэг арга биш. Энэ нь өөхөн эдэд агуулагддаг төрөл бүрийн эс, судастай холбоотой эсүүдийг багтаасан холимог юм.
Эдгээр эсүүд үрэвслийг зохицуулж, гэмтсэн эдийн орчинд нөлөөлөх боломжтой тул остеоартритын эмчилгээнд ашиглах чиглэлээр судалж байна.
Артроскопийн эмчилгээ нь жижиг дуранг өвдөгний үенд оруулж, доторх бүтцийг харангаа өвдөлт үүсгэж болзошгүй гэмтсэн хагас саран мөгөөрс, үений мөгөөрс зэрэг эмгэгийг эмчлэх арга юм.
Гэхдээ энэхүү судалгааны үр дүнг хоёр эмчилгээний аль нэг нь илүү үр дүнтэй гэсэн дүгнэлттэй шууд холбож болохгүй. Учир нь судлаачид өвчтөнүүдийг анхнаас нь санамсаргүй байдлаар хоёр бүлэгт хуваан эмчилсэн эмнэлзүйн туршилт бус, өмнө нь эмчилгээ хийлгэсэн хүмүүсийн бүртгэлийг дараа нь харьцуулсан судалгаа юм. Пропенсити оноогоор хослуулах аргаар гол үзүүлэлтүүдийн ялгааг тэнцвэржүүлсэн ч эмчилгээний сонголтод нөлөөлсөн бусад хүчин зүйл үлдсэн байх боломжтой.
Ёнсэ Саранг эмнэлгийн захирал Го Ён Гон “Хоёр эмчилгээ хоёул эхний үед өвдөлт намдаах үр нөлөө үзүүлсэн. Харин 6 болон 12 сарын дараа SVF эмчилгээний бүлгийн өвдөлтийн оноо бага байсан бөгөөд 12 сарын хугацаанд рентген зургаар илэрсэн остеоартритын даамжралын хувь ч харьцангуй бага байлаа” гэж хэлэв.
Захирал Го “Энэ нь өмнө эмчлүүлсэн өвчтөнүүдийн бүртгэлд тулгуурласан ретроспектив ажиглалтын судалгаа учраас пропенсити оноогоор хослуулсан ч хэмжигдээгүй далд хүчин зүйлсийг бүрэн үгүйсгэх боломжгүй” гээд, “Одоогийн ажиглалтын үр дүнд үндэслэн эмчилгээний үр нөлөөг хэтрүүлэн дүгнэхийн оронд цаашид өргөн хүрээний, проспектив, санамсаргүй хяналтат туршилтаар урт хугацааны үр нөлөөг нарийвчлан баталгаажуулах шаардлагатай” гэж нэмж хэлэв.
