Ээж нь олон жилийн турш чихрийн шижинтэй явжээ. Үүний улмаас хоёр нүдэнд нь чихрийн шижингийн шалтгаант торлогийн эмгэг үүссэн байна. Энэ нь хараа муудах, хүндэрвэл сохролд хүргэж болзошгүй чихрийн шижингийн түгээмэл хүндрэлүүдийн нэг. Мөн хөлөнд нь чихрийн шижингийн хөл (чихрийн шижингийн шалтгаант хөлийн эмгэг) хүртэл илэрчээ.
Тэр ээж 2023 оны 2-р сард бие нь дордсоор, бүр орон дээрээ хэвтсэн чигээрээ цусны диализын зүү хатгуулах хэмжээнд хүрсэн байна. Долоо хоногт 3–4 өдөр, нэг удаад 4 цаг диализ хийлгэхээс өөр аргагүй болжээ. Цусны диализоос гарахын тулд бөөр шилжүүлэн суулгах мэс заслыг цаашид хойшлуулах боломжгүй нөхцөл байдал үүсэв.
“Минийхийг өгье.”
Ээжийнхээ гарыг атгасан хүү намуухан хэлэв. Чихрийн шижинтэй явсан хугацаандаа мухар олгойн үрэвслийн мэс засал, ходоодны хавдрын мэс засал хүртэл хийлгэж байсан ээж нь цаашид ингэж зовохыг тэр зүгээр хараад сууж чадсангүй.
Ээж нь гараа даллан татгалзав. Бие нь хэчнээн муудсан ч хүүхдээсээ бөөр авч амьдрана гэдгийг л хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байсан юм.
Түүнээс хойш 3 жил өнгөрөхөд, хүү нь яг энэ үгийг дахин дахин хэлэх бүрт ээж нь толгой сэгсэрсээр байлаа.
“Ээж өвдөж байна. Би тусалж чадна. Тэр л хангалттай.”
Хүүгийн бодол өөр байв.
Хүүд хөгжлийн бэрхшээл бий. Бага сургуулийн 2-р ангид байхдаа тархины гэмтлийн улмаас хөгжлийн бэрхшээлтэй 2-р зэрэг гэсэн онош авчээ. Олонд “тархины саажилт” гэж нэрлэдэг тэр эмгэг юм.
Тиймээс ээжид бүр ч хэцүү байлаа. Талархлаас өмнө гэмшил, айдас түрж ирэв. Хэрэв мэс засал хүүд нь хэт ачаалал болбол яах вэ, одоо ч амаргүй амьдрал дээр нь бүр хүнд ачаа нэмчихэж байгаа юм биш биз?
Нэг бөөртэйгөөр насан турш амьдрах хүүгийнхээ ирээдүйг төсөөлөхөд цээж нь өвдөнө.
Ээжийгээ л эдгээхийг хүссэн хүү⋯гэвч эмнэлэг бүр ч няхуур ханджээ
Хөгжлийн бэрхшээлтэй ч хүү бага, дунд, ахлах сургуулиа бүгдийг нь энгийн сургуульд сурч төгссөн. Пусан хотын 4 жилийн их сургуулийг дүүргээд McDonald’s-д 1 жил, сумын захиргаанд захиргааны туслахаар 6 жил ажиллажээ.
Сүүлийн үед гэр бүлийнхээ ажиллуулдаг амралтын байр (pension)-ын ажилд туслангаа нийгмийн ажилтны төрийн албаны шалгалтад бэлтгэж ирсэн байна. 30 гаруй насны сүүлчээрээ, өөрийнхөөрөө амьдралаа авч явж ирсэн насанд хүрсэн хүн байлаа.
Гэсэн ч эмнэлэг хүүг зөвхөн “сэтгэл”-ээр нь мэс заслын ширээн дээр гаргаагүй. Сэтгэцийн эрүүл мэндийн анагаах ухаан болон мэдрэл судлалын тасагтай хамтарсан үзлэг (консилиум) хүсэлт гаргав.
Олон удаагийн ярилцлага, шинжилгээ үргэлжилжээ. Тэр түгшүүргүй эсэх, сэтгэл гутралгүй эсэх, энэ шийдвэр нь тухайн мөчийн сэтгэлийн хөдөлгөөн биш эсэхийг дахин дахин нягталсан байна. Тархины MRI ба MRA, тархины цахилгаан бичлэгийн шинжилгээг ч хийлгэв.
Дүгнэлт нь нэгэн адил байлаа. Бөөр хандивлахыг хориглохуйц асуудал хаана ч илрээгүй. Хүү өөрөө юу шийдэж байгаагаа яг таг ойлгож байсан юм. Ээж яагаад удаан эргэлзсэнийг, хүү яагаад огт эргэлзээгүйг шинжилгээний хариун дээр зэрэгцүүлэн баталсан хэрэг байв.
8-р сарын 11-нд, зэрэгцэн байрласан хоёр мэс заслын өрөө
2026 оны 4-р сард ээжийн бие дахин мууджээ. Хэвтэн эмчлүүлэх, гарах нь давтагдав. Гэр бүлийнхэн дахин нүүр тулан суулаа. Энэ удаа ээж ч гараа даллан татгалзсангүй.
5-р сараас эхлэн ээж, хүү хоёрт нарийвчилсан шинжилгээ эхэлжээ. Цусны бүлэг нь азаар хоёул A+ төрөл, таарч байв.
8-р сарын 11-ний өглөөний 8 цаг 30 минут. Хүү эхэлж мэс заслын өрөөнд орлоо. Мэдээ алдуулалт эхлэхэд урологийн тасгийн эрхлэгч Ким Донү хүүгийн бөөрийг авчээ. Бөөрөөс эхлээд шээлэй, давсаг, шээсний сүв зэрэг шээсний замын тогтолцооны мэс заслын өвчин, хагалгааг хариуцдаг тул бөөр авах мэс засал (Nephrectomy) нь урологийн үндсэн мэс заслын нэг юм.
Тэр хооронд яг хажуугийн мэс заслын өрөөнд мэс заслын тасгийн хүндэт захирал Пэк Сынон ээжийг хүлээн авчээ. Өглөөний 10 цаг 30 минутын орчимд хүүгийн биеэс гарсан бөөрийг хажуу өрөө рүү шилжүүлэв. Судас болон шээлэйг ээжийн биед тааруулан нэг бүрчлэн дахин залгах нарийн ажиллагаа үргэлжилсэн байна.
Хүү 11 цаг 30 минутын орчимд тасагтаа буцаж ирсэн бөгөөд ээж ч мөн 14 цагийн орчимд мэс заслаа дуусгаад гарчээ. Эмчлэгч эмч, нефрологийн хүндэт захирал Ким Жүнгён энэ бүх явцыг ажиглан хянасан байна. Нефрологийн тасгийн эрхлэгч О Жүнсок болон Ли Арим, Ким Янхён нарын эмчилгээний тасгийн эрхлэгчид ч түгшсэн хэвээр үр дүнг хүлээжээ.
2 долоо хоногийн дараа, хоёр хүн зэрэгцэн суув
Мэс засал амжилттай боллоо. Үүний дараах 2 долоо хоногт онцгой хүндрэл гараагүй. Энэ нь Bongsaeng Memorial Hospital-ын 1458 дахь бөөр шилжүүлэн суулгах мэс засал байв. 1995 онд анхны мэс заслыг хийснээс хойш 30 жилийн турш хуримтлуулсан үзүүлэлт юм.
Зөвхөн энэ онд гэхэд 36 дахь мэс засал байлаа. “Сөүл Big5”-ыг эс тооцвол улсын хэмжээнд ч тэргүүлэх үзүүлэлтэд тооцогдох тоо юм.
Эмчлэгч эмч Ким Жүнгён хүндэт захирал 25-нд “Өдөр шөнөгүй, амралтын өдөргүй ядрам салбар ч гэлээ, олон жилийн турш давхарлан хуримтлагдсан багийн уялдаа, ноу-хау энэ удаа ч чимээгүйхэн ажиллалаа” гэж хэлээд “Бөөр шилжүүлэн суулгах мэс заслыг олон жил амьсгаа нэгтэй ажилласан багтай байж илүү сайн хийж чадна” гэж онцлов. Энэ нь нефрологийн тасгаас гадна мэс засал, урологи зэрэг шилжүүлэн суулгах баг, диализын өрөө, шинжилгээний өрөө, эрхтэн шилжүүлэн суулгах зөвлөгөөний өрөөний зохицуулагч, тасгийн сувилагч нар нягт уялдаатайгаар хамтран ажилладаг багийн эмчилгээ гэсэн үг.
Анагаахын үүднээс харвал энэ удаагийн мэс засалд ноцтой гэнэтийн хувьсагч байгаагүй. Цусны бүлэг ч таарч байсан бөгөөд магадгүй энэ эмнэлгийн бөөр шилжүүлэн суулгах багийн хувьд “ердийн” мэс засал байсан ч байж мэднэ.
Гэвч тэр “ердийн” өдөр тутмын амьдралдаа эргэн орохын төлөө хүү 3 жил хүлээж, ээж 3 жил эргэлзжээ. Ээж одоо цусны диализ гэх хар дарсан зүүднээс ангижирсан байна.
